Statystyka

Kalkulator wartości krytycznej

Ustawienia
Zresetuj
Udostępnij wynik
Zapisz
Osadź
Zgłoś błąd

Udostępnij kalkulator

Dodaj nasz darmowy kalkulator do swojej strony internetowej

Proszę wprowadzić ważny URL. Obsługiwane są tylko adresy HTTPS.


Użyj jako wartości domyślnych dla osadzonego kalkulatora to, co znajduje się obecnie w polach wprowadzania kalkulatora na stronie.


Kolor z fokusem obręczy wprowadzania, kolor zaznaczonej przełączki, kolor elementu wyboru podczas najechania itp.


Proszę zaakceptować Warunki Użytkowania.

Prévisualisation

Zapisz kalkulator

Ustawienia kalkulatora

Proszę podać wartość w dozwolonym zakresie.

Proszę podać wartość w dozwolonym zakresie.

Proszę podać wartość w dozwolonym zakresie.

Proszę podać wartość w dozwolonym zakresie.

Udostępnij kalkulator

Czym jest wartość krytyczna?

Wartość krytyczna to punkt odcięcia, który oddziela wartości statystyki testowej prowadzące do odrzucenia hipotezy zerowej od tych, które do tego nie prowadzą. Po wybraniu poziomu istotności i kierunku testu wartość krytyczna wyznacza granicę obszaru odrzucenia. Jeśli obliczona statystyka wykracza poza tę granicę, wynik jest istotny statystycznie na wybranym poziomie.

Ten kalkulator zwraca wartość krytyczną dla czterech rozkładów najczęściej spotykanych w testowaniu hipotez: standardowego normalnego (Z), t-Studenta, chi-kwadrat i F. Wybierz rozkład, typ testu (dwustronny, prawostronny lub lewostronny), poziom istotności oraz liczbę stopni swobody, jeśli rozkład jej wymaga.

Jak działa kalkulator?

Każda wartość krytyczna jest kwantylem dystrybuanty danego rozkładu. Jeśli FF jest dystrybuantą wybranego rozkładu, funkcja kwantylowa (odwrotna) F1F^{-1} zamienia prawdopodobieństwo z powrotem na wartość położoną przy tym prawdopodobieństwie. Kalkulator oblicza F1F^{-1} dla prawdopodobieństwa wyznaczonego przez Twój poziom istotności α\alpha i kierunek testu.

Dla rozkładu symetrycznego, takiego jak Z lub t, trzy typy testu odpowiadają następującym prawdopodobieństwom:

right-tailed: F1(1α)left-tailed: F1(α)two-tailed: ±F1(1α2)\text{right-tailed: } F^{-1}(1 - \alpha) \qquad \text{left-tailed: } F^{-1}(\alpha) \qquad \text{two-tailed: } \pm F^{-1}\left(1 - \tfrac{\alpha}{2}\right)

Rozkłady chi-kwadrat i F nie są symetryczne, więc test dwustronny daje dwie różne granice, dolną i górną:

lower: F1(α2)upper: F1(1α2)\text{lower: } F^{-1}\left(\tfrac{\alpha}{2}\right) \qquad \text{upper: } F^{-1}\left(1 - \tfrac{\alpha}{2}\right)

Obliczanie kwantyli

Kwantyl standardowego rozkładu normalnego Φ1\Phi^{-1} nie ma postaci zamkniętej, dlatego kalkulator stosuje przybliżenie wymierne (metoda Acklama), udoskonalone krokiem Halleya, co daje odwrotny rozkład normalny w pełnej podwójnej precyzji. Kwantyle t, chi-kwadrat i F znajdowane są przez numeryczne odwracanie ich dystrybuant, zbudowanych z regularyzowanych niezupełnych funkcji beta i gamma.

Rozwiązane przykłady

  1. Z, dwustronny, α=0.05\alpha = 0.05. Rozdziel poziom istotności na oba ogony i oblicz kwantyl normalny w 10.052=0.9751 - \tfrac{0.05}{2} = 0.975: Φ1(0.975)=1.959964±1.96\Phi^{-1}(0.975) = 1.959964 \approx \pm 1.96 Obszar odrzucenia to wszystko poniżej 1.96-1.96 lub powyżej 1.961.96.

  2. Z, prawostronny, α=0.05\alpha = 0.05. Pojedynczy górny ogon: Φ1(0.95)=1.6448541.64\Phi^{-1}(0.95) = 1.644854 \approx 1.64

  3. t, prawostronny, d=15d = 15, α=0.05\alpha = 0.05. Oblicz kwantyl t w 0.950.95 przy 15 stopniach swobody: t1(0.95;15)1.7531t^{-1}(0.95;\, 15) \approx 1.7531 Obszar odrzucenia to (1.7531,)(1.7531, \infty).

  4. t, dwustronny, d=10d = 10, α=0.05\alpha = 0.05. Oblicz w 0.9750.975: t1(0.975;10)±2.228t^{-1}(0.975;\, 10) \approx \pm 2.228

  5. Chi-kwadrat, dwustronny, d=10d = 10, α=0.05\alpha = 0.05. Granica dolna i górna pochodzą z 0.0250.025 i 0.9750.975: χ21(0.025;10)3.247χ21(0.975;10)20.483\chi^{2-1}(0.025;\, 10) \approx 3.247 \qquad \chi^{2-1}(0.975;\, 10) \approx 20.483

  6. F, prawostronny, d=5d = 5, d2=10d_2 = 10, α=0.05\alpha = 0.05. Przy 5 stopniach swobody licznika i 10 mianownika: F1(0.95;5,10)3.326F^{-1}(0.95;\, 5,\, 10) \approx 3.326

Uwagi praktyczne

  • Poziom istotności α\alpha musi leżeć ściśle między 00 a 11. Typowe wybory to 0.100.10, 0.050.05 i 0.010.01.
  • Stosuj rozkład Z, gdy odchylenie standardowe populacji jest znane lub próba jest duża; przejdź na rozkład t dla małych prób z oszacowanym odchyleniem standardowym.
  • Rozkład chi-kwadrat służy do testów wariancji i dopasowania, a rozkład F do porównywania dwóch wariancji lub do analizy wariancji.
  • Stopnie swobody kształtują rozkłady t, chi-kwadrat i F. W miarę wzrostu stopni swobody rozkładu t jego wartości krytyczne zbliżają się do odpowiadających im wartości Z.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest różnica między jednostronną a dwustronną wartością krytyczną?

Test jednostronny umieszcza cały obszar odrzucenia w jednym ogonie, więc używa F1(1α)F^{-1}(1 - \alpha) (prawy) lub F1(α)F^{-1}(\alpha) (lewy). Test dwustronny rozdziela α\alpha na oba ogony, odsuwając każdą wartość krytyczną dalej od środka.

Dlaczego wartość krytyczna chi-kwadrat potrzebuje stopni swobody?

Rozkład chi-kwadrat zmienia kształt wraz ze stopniami swobody, więc ten sam poziom istotności odpowiada różnym punktom odcięcia dla różnych stopni swobody. To samo dotyczy rozkładów t i F.

Jak wartość krytyczna ma się do wartości p?

To dwie strony tej samej decyzji. Odrzucasz hipotezę zerową, gdy statystyka testowa przekracza wartość krytyczną, co następuje dokładnie wtedy, gdy wartość p jest mniejsza od α\alpha.

Czy wartość krytyczna może być ujemna?

Tak. Lewostronna wartość krytyczna Z lub t jest ujemna, ponieważ leży w dolnym ogonie. Wartości chi-kwadrat i F są zawsze nieujemne, gdyż rozkłady te są określone tylko dla liczb nieujemnych.

Zgłoś błąd

To pole jest wymagane.